Mapa nieba

W drugiej części trylogii Autor nawiązał do „Wojny światów” H.G. Wellsa i niesamowicie rozwinął swój wiktoriański repertuar, a zarazem zmienił nieco warsztat pisarski. W pierwszym tomie nie uświadczymy dialogów, tutaj są, I to całkiem pokaźne. Pierwszy tom opublikowało mało znane hiszpańskie wydawnictwo algaida, drugi wyszedł już pod egidą Random House, stąd zapewne wyraźny wpływ amerykańskiej szkoły pisarskiej. W tej powieści poznajemy z bliska kolejnego wielkiego pisarza tej epoki, ale ponieważ jego tożsamość nie od początku jest oczywista, nie będę spojlerować.